Visuele verteller over architectuur, licht en interieur
Met een diepgaand begrip van architectuur, materialen en licht werkt Michael Chiang zowel op het gebied van fotografie als interieur, met een bewust oog voor compositie en sfeer. We spraken met hem over Murano-glas, vakmanschap en waarom de objecten waarmee we ons omringen onderdeel worden van ons persoonlijke verhaal.
Hoe is je interesse voor architectuur, interieur en fotografie ontstaan? En hoe beïnvloeden structuur, proporties en materialen de manier waarop je je huis vormgeeft?
Mijn interesse in architectuur, interieur en fotografie begon in 2016, toen ik werkte op een cultuurhistorische locatie in Hong Kong, waar historische gebouwen werden gecombineerd met moderne architectuur gemaakt door Herzog & de Meuron. In de vijf jaar dat ik daar werkte, raakte ik gefascineerd door de manier waarop het licht zich door de ruimtes bewoog en hoe verschillende materialen met elkaar speelden. Fotografie werd voor mij een manier om die verbanden vast te leggen.
Die ervaring heeft mijn blik getraind voor de balans tussen oud en nieuw en beïnvloedt nog steeds de manier waarop ik nadenk over structuur, verhoudingen en materialen wanneer ik mijn eigen huis vormgeef. Deze harmonie tussen erfgoed en modern design probeer ik altijd mee te nemen in mijn eigen omgeving.
Hoe zie je de relatie tussen fotografie en interieur? Kan een ruimte iets zeggen over de persoon die erin woont?
Fotografie en interieur zijn nauw met elkaar verbonden, omdat beide gaan over compositie, sfeer en verhaal. Fotografie stelt ons in staat een ruimte te interpreteren vanuit ons eigen perspectief, waardoor de ervaring erg subjectief en persoonlijk wordt. Wat we kiezen om in beeld te brengen en te benadrukken, onthult vaak wat we betekenisvol of mooi vinden.
Een ruimte kan in hoge mate de persoonlijkheid van degene die er woont weerspiegelen. De objecten, materialen, kunstwerken en meubels die we kiezen, evenals de manier waarop we ze plaatsen, vertellen iets over onze interesses, levensstijl en karakter. Op veel manieren wordt een huis een visueel verhaal van iemands reis, waarin herinneringen, ervaringen en persoonlijke geschiedenis hun sporen achterlaten.
Licht lijkt een belangrijke rol te spelen in hoe een ruimte wordt ervaren. Hoe gebruik jij verlichting om de sfeer in jouw huis vorm te geven?
Licht speelt een cruciale rol in hoe een ruimte wordt ervaren. Ik gebruik verlichting niet bewust om in mijn huis een bepaalde sfeer te creëren. In plaats daarvan laat ik het licht mee bepalen hoe ik de ruimte ervaar. Afhankelijk van het tijdstip van de dag en het karakter van het licht kan dezelfde ruimte rustig, warm, levendig of zelfs dramatisch aanvoelen.
Ik vind dat licht een bijzondere eigenschap heeft om de verschillende sferen in een ruimte zichtbaar te maken, en het kan op veel manieren ook onze mentale en emotionele gesteldheid weerspiegelen. De manier waarop we licht ervaren bepaalt vaak zowel hoe we ons met onze omgeving verbinden als hoe we ons daarin voelen.
“Licht heeft een bijzondere gave om de verschillende sferen in een ruimte zichtbaar te maken en kan op veel manieren ook onze mentale en emotionele gesteldheid weerspiegelen.”
Wat trok je in eerste instantie aan in Murano-glas, en hoe past de VETRO-lamp in jouw interieur?
Toen ik mijn samenwerking met VETRO begon, werd ik nieuwsgierig naar het verhaal achter Murano-glas en verdiepte ik me in de lange ambachtelijke traditie ervan. Wat mij het meest fascineert, is juist het vakmanschap achter de lampen. Elke lamp is mondgeblazen en met de hand gemaakt, waardoor elk exemplaar uniek is.
De VETRO-lamp past helemaal natuurlijk in mijn huis, omdat mijn esthetiek zeer persoonlijk is en steunt op de verhalen die de voorwerpen met zich meedragen. Elk voorwerp in mijn huis heeft zijn eigen verhaal, en de lamp voegt nog een betekenisvolle laag toe aan die verzameling.
Kunnen alledaagse voorwerpen volgens jou ook kunst zijn? Wat maakt een object zowel functioneel als betekenisvol?
Ik ben afhankelijk van een bril in het dagelijks leven, en ik ben altijd aangetrokken geweest tot handgemaakte Japanse brillen. Voor mij zijn het kleine kunstwerkjes.
Ze worden niet massaal geproduceerd, en elk paar getuigt van het menselijke vakmanschap dat eraan voorafgaat. Veel worden op bestelling vervaardigd, en het is niet ongewoon dat het maanden duurt voordat ze klaar zijn. Juist die tijd, zorg en precisie maken ze zowel functioneel als betekenisvol. Functionaliteit is essentieel, maar het is de manier waarop ze worden gemaakt die hen hun bijzondere waarde geeft.
In de balans tussen functie en vakmanschap worden ze meer dan louter alledaagse voorwerpen.
